روزگار باز داری چوب لای چرخم می ذاری ،باز داری سر به سر اوقات تلخم می ذاری

روزگار کاری نکن که تارومارت بکنم که فقط با دوتا خط پیش همه بی اعتبارت بکنم

روزگار عبد و عبید و چاکرم .الهی قربونت برم بدم به این تنور ما که سرد و خاکستریه

دعوای ما حرفیه و گریه ی ما سرسریه بدم به این تنور ما خودت که بهتر می دونی 

                          تو روزگاری و بهت نمیرسه که زور ما.