زندگی بی دغدغه

فردا

monemnewedition221 — Sat, 28 Jun 2008 10:41:18 GMT

خداوندا دیگه نیستم دستمو ول کن نمی خوام با تو باشم تنهام بذار مث خودت

خدایا عشق را در وجودم بخشکان

monemnewedition221 — Fri, 14 Mar 2008 22:30:18 GMT

خدایا گر تو درد عاشقی می کشیدی؛تو هم زهر جدایی را به تلخی می

چشیدی؛تو هم چون من به مرگ آرزوها می رسیدی؟؟؟

-------------------------

نمی دانم تو می خوانی ز چشمم حرفهایم را نمی دانم تو می بینی نگاه

بی صدایم را که می گوید بدون مهربانیهای بی حدت... بدون

عشق تو، هیچم...

ثانيه های به يغما رفته عشق

monemnewedition221 — Wed, 20 Jun 2007 22:32:18 GMT

ثانيه های به يغما رفته عشق را گريستم ..گوش ِ زمان اما چه ناشنوا ، و بازسردی ِ خاک مامن ِ آرزوهايم شد بی معشوق ، هوای سنگين ِ زندگی را استنشاق می کنم ...باز هم سردم است .

تبسم مرگ

monemnewedition221 — Sat, 14 Apr 2007 23:34:18 GMT

ای کسانی که مامور دفن تن من هستید به هنگام بردنم; جنازه ام را در کفن سیاه رنگی

بپیچید تا بدانند هر چه سیاهی بوده از آن من بوده است . دستانم را از کفن بیرون بگذارید

تا بدانند با دست خالی به سوی دیار نیستی می شتابم .چشمانم را باز بگذارید تا بدانند چشم به راه جان سپرده ام . لبانم را باز بگذارید تا بدانند تا آخرین لحظات با فریاد دوستت دارم خاموش

شده ام .سپس قطعه یخی را بر تابوتم بگذارید تا به جای تنها یار و یاورم بر مزارم گریه کند و اسمم را بر مزارم ننویسید تا زودی از یاد بروم

پست آخر وبلاگم (خداحافظ رویای عشقم ) ((( جمعه ی وبلاگ)))

monemnewedition221 — Mon, 25 Dec 2006 21:28:18 GMT

همه چيز تمام ميشود....!در لحظه اي مقدس....! لحظه ي احساس...! و تنها صداي ساعت و قطره هاي اشک بر گونه ي من بر جاي خواهد ماند...! و من در حصار سنگي ام خواهم مرد بدون اشک .بدون ساز...! و اين اشک...و کاش ميدانستي... که اين اشک براي توست رفت.... واسه همیشه.... حالا دیگه بهونه ای واسه نوشتن ندارم حالا كه ميروي یه نظرم پشت سرت رو هم ببين .ببين كه تنها ميشم تنها من باختم نا زنين تنها من ... نا زنين میخواستم واسش همه کس باشم.همه چیز باشم.اما... نمیدونم چی شد.اصلا چرا شد.ولی رفت........باور نکرد... افسوس..فکر نمیکردم آخر ماجرا این طوری بشه اما شد. از دست من هم هیچ کاری بر نمیاد.حالا زندگیم پر شده از خاطراتش.پر شده از اون همه لحظه های مشترک و قشنگ. چه روزای خوبی بود.چقدر دوستش داشتیم.وای صبح جمعه....خداحافظ همین حالا...همین حالا که من تنهام... خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمهام...این چند روز فقط خیره شدم به یادگاری هاش. فکرم پر شده از یاد اون.آخه چرا اینجوری شد. چرا آخر این قصه اینقدر ناباورانه تموم شد؟اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده است!... نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است... خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها... بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا... خداحافظ... خداحافظ... همین حالا .....حالا دیگه میخوام همهچیز رو فراموش کنم.دیگه حتی اگه تو هم بخوای من دیگه بریدم.من دیگه نمیتونم باهات باشم.خسته شدم میفهمی... خسته. .... ولی ای کاش همه اینا یه کابوس بود.یه کابوس. اما نه انگار حقیقیه.منم باید باورش کنم ....می دانی این نوشته آخرمه . همه اینا رو واسه تو نوشتم چون ابري سياه تمام وجودم را سنگين کرده چشمانم را خيس نموده و راه گلويم را بسته است......مقابل پنجره اتاقم نشسته ام و مي نويسم...شب است و تاريکي .! تمامي شب من در کوچه ي دل خود راه ميرفتم و پرسه ميزدم، کوچه اي تنگ و دراز، نهايتش بن بست.تواني براي بازگشت ندارم.همه ي درهاي اين کوچه بسته اند. حتما ساکنين اش ترک ديارکرده اند.خسته و تنها بر روي پله ي درب آخر نشسته ام.مگر نه اينکه در کوچه ي دل خود بودم!!!!!!!!!!!!

پس چرا اينقدر غريبه ام؟!!! کودک دل شکسته ام! با آسماني خاموش! بي ستاره! بي پرنده!

بي اشک! آسماني تنها.........من تنها....کودکیم تنها....آسمانش تنها...واژه اي تکراري.بي همتاترين واژه ي تنهايي.کاش مي شد مثل اشک بود و هيچگاه تنها نبود؛گاه مي انديشم او اشک را آفريد تا سرزمين عشق آتش نگيرد.ساعت، بي نهايت شب را گذشته ومن هنوز به نواي گيتار شکسته ي دل خود گوش مي کنم.اين دل بي اميد من باز هم شکست....قلب بي اميدم بهانه اي براي تپيدن ندارد.بي اميد نتوانم زيست و اميد را راه بازگشت نيست.چاره چيست؟

مردن.......شايد پس از مردن دليلي جز تو براي زندگي يافتم.

میخواستم احساساتمو نسبت به تو ... که با تو معنای عشق رو شناختم و تو ... که پیکره عشقم را حیات دوباره دادی ابراز کنم شاید روزی نوای شکستن قلبی را که شکسته اید بشنوید گر چه دیگر برایم مهم نیست .

. امید دارم در زندگیتان خوشبختی را با تمام وجود حس کنید

monem 221

پست آخر

اره تو دلت خیلی گرفته

monemnewedition221 — Wed, 06 Dec 2006 21:08:18 GMT

واژه ها که ته بکشند... از صبح های تکراری که خسته بشی به شبهای بیهوده و بیخود که برسی...جای خالی و نبودن هارو که بفهمی که چقدر خسته از هوای ابری .بعد تا افتاب می زنه دوباره ارزو کنی هوا ابری بشه .باز ابر بشه وتو باز بگی لعنت به این هوا... از حرف زدن که خسته بشی و سکوت رو به همه چیز ترجیح بدی ... از همه ی رنگها که خسته بشی و وقتی بگن تو واقعا چه رنگی رو دوست داری و تو توی ذهنت دنبال یک رنگ خاص بگردی و نباشه...وقتی داشتن و نداشتن برات فرقی نکنه ...وقتی برات مهم نباشه شبه یا روزه ...اره اون وقته خیلی ها می گن دلت گرفته ...یه چیزی شبیه دلتنگی ...خودت نمی دونی چته ...از حرف زدن بقیه خسته می شی .دلت می خواد نعره بکشی از ته دل ... دلت می خواد توی سرما بلرزی و هوای سرد رو بفرستی توی ریه هات...دلت می خواد نفهمی ....ندونی...وقتی از فکر کردن هم خسته می شی باز به این فکر می کنی که چت شده ؟؟؟ بعد باز یادت می یاد جایی رو که خالی شده .... نمی فهمی چطوری ... فقط می دونی اون موقع زمستون بود ..فقط می دونی هیچ رنگی رو دوست نداری.. فقط می دونی واسه ی داشتن بقیه واقعا هیچ کاره ای...فقط می دونی که یکی این وسط کم شده ...و تو ...اره تو دلت خیلی گرفته ...خیلی!!!

ادما

monemnewedition221 — Fri, 24 Nov 2006 21:26:18 GMT

ادما با هم فرق دارن بعضی به ارزوشون می رسند با گرفتن ارزوهای دیگران کلیک کن

خالی از همه چی......حتی دعا

monemnewedition221 — Wed, 22 Nov 2006 22:00:18 GMT

در آستانهء نگاه بی احساس تو سرد ویخ زده در کنار کوچهء یخ زده ذهنم ایستادم بی حرکت ، ساکت با تفکر پوچ در انتظار دیدن احساس از میان دو چشم تو اما هیچ نمی بینم ساکت وبی حرکت خشک شدی حتی پلک هم نمی زنی باران بر تمام بدنت بوسه زد اما هیچ نگفتی من آشفته تر از همیشه خواستم کوچه را ترک کنم اما دوباره در راه بازگشت انبوه سهمگین گذشته را بر سر راه دیدم بزرگ وترسناک وشاید هم سیاه هیچگاه جرأت دور زدن ورفتن از راه دیگری را نداشتم تو مانند سایه درتمام کوچه پس کوچه های ذهنم نقش بستی اینجا هم هستی همین حالا تو را بر این برگ نوشتم و بارها می دانم تورا مرور خواهم کرد

در مقابل خود راهی جز گذشته ندارم گذشته خراب شده وآینده همه در سوگ گذشته سوخت من ماندام ودست نوشته های پراکنده ام ، من ماندم وکوهی از گذشته که هر روز با سرعتی باور نکردنی مرور میشود و باز هم مرور میشود ودر تمام مدت از خود غلط املائی می گیرم و در آخر با انبوهی از اسمهای تو مواجه خواهم شد………

یه غریبه که اشتباه به دنیا امده

monemnewedition221 — Tue, 24 Oct 2006 19:10:18 GMT

غریبه ام با تو

و با تمام هستی ،

که به نقطه ی کوری ازآن تبعید شده ام ؛ به این اتاق ، که در آن ابرها را گم می کنم ، مدادم را بی هوا می جوم و ناخواسته هق هق می کنم...

گویی عمری با مردگان هم قفس بوده ام و امروز تمام من در یک کوچه ی بن بست خلاصه می شود و یک اتوبوس که از آن جا مانده ام...

کفش هایم

پاهایم را زخم می کنند و کسی برایم دست تکان نمی دهد...

ملالی نیست...

کوله پشتی ام را از هوای تازه ی سحر پر می کنم ، با دیوارها خداحافظی می کنم ، دست سایه ام را می گیرم و برای کسی که انگار ته کوچه نایستاده دست تکان می دهم...

و فردا

من

رفته ام

سایه ام

نیز .............

یادگاری از یه دوست

بر سنگ قبرم..........

monemnewedition221 — Tue, 17 Oct 2006 18:51:18 GMT

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود اهل زمين نبود نمازش شکسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد شيشه بود تنها از اين نظر که سراپا شکسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد کل عمر پشت دري که باز نميشد نشسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد کسي گريه نکند چون کسي دوستش نداشت